نکات استانداردهای حسابداری در صورت های مالی قسمت دوم

نکات استانداردهای حسابداری در صورت های مالی قسمت دومReviewed by IRANTED on Dec 25Rating:

در این مقاله قصد داریم قسمت دوم استانداردهای حسابداری را همراه با جزئیات بیان نماییم. مواردی که در قسمت های مختلف بیان خواهد شد،ضامن اعتبار صورت های مالی خواهد بود و به مدیران کمک فراوانی در تصمیم گیری ها خواهد کرد.

مواردی که هنگام ارائه صورت های مالی الزامی است:

الف. انتخاب و اعمال رويه هاي حسابداري، قابل اتكا، قابل مقايسه و قابل فهم.

ب. ارائه اطلاعات شامل رويه هاي حسابداري، به گونه اي که اطلاعات، مربوط باشد.

ج. ارائه اطلاعات اضافي در مواردي که رعايت الزامات مقرر در استانداردهاي حسابداري براي درک اثر معاملات يا ساير رويدادهاي خاص بر وضعيت مالي و عملكرد مالي واحد تجاري توسط استفاده کنندگان صورتهاي مالي کافي نباشد.  

براي ارزيابي ضرورت انحراف از الزامات يك استاندارد حسابداري:

الف. هدف از الزام مقرر و اينكه چرا در شرايط خاص مورد نظر، هدف مزبور نامربوط يا دست نيافتني است.

ب. تفاوت شرايط واحد تجاري با شرايط ساير واحدهاي تجاري که الزام مورد نظر را رعايت ميکنند.

 مديريت واحد تجاري بايد رويه هاي حسابداري را به گونه اي انتخاب و اعمال کند که صورت هاي مالي با تمام الزامات استانداردهاي حسابداري مربوط مطابقت داشته باشد.

صورت های مالی باید به گونه ای تنظیم شود که حتما اطلاعات زیر در آن موجود باشد:

 الف) نیازهای اطلاعاتی تصمیم گیرندگان مربوطه را برطرف نماید.

 ب) قابل اتكا باشد به گونه اي که، وضعيت مالي و عملكرد مالي واحد تجاري را صادقانه بيان کند،  منعكس کننده محتواي اقتصادي و نه فقط شكل حقوقي معاملات و ساير رويدادهاباشد، بي طرفانه يعني عاري از تمايلات جانبدارانه باشد، محتاطانه باشد و از تمام جنبه هاي با اهميت، کامل و عاری از نقص باشد.

رویه های حسابداری برای ایجاد صورت های مالی به گونه ای حساب شده و مناسب ایجاد شده اند. رویه های حسابداری در مورد اقلام، معاملات و ساير رويدادهاي مالي و به ويژه موارد زير ايجاد شده است :

الف. اندازه گیری های مجدد در دارایی هایی که از اهمیت نسبی برخودار هستند.

ب. شناخت چگونگی تغییر در صورت های مالی توسط دارایی ها و بدهی ها  .

در صورت نبود استاندارد حسابداري خاص، مديريت رويه هايي را بكار مي برد که به ارائه مفيدترين اطلاعات در صورتهاي مالي منجر شود. اين امر مستلزم بكارگيري قضاوت توسط مديريت واحد تجاري با مدنظر قرار دادن ملاحظات زير است : 

 الف. الزامات استانداردهاي حسابداري براي موضوعات مشابه و مربوط

ب. تعاريف، معيارهاي شناخت و اندازهگيري داراييها، بدهيها، درآمدها و هزينهها مندرج در مفاهيم نظري گزارشگري مالي،

 ج. استانداردهاي صادره توسط ساير مراجع حرفه اي معتبر و رويه هاي پذيرفته شده صنعت تا ميزاني که با موارد الف و ب اين بند سازگار باشد.

تداوم فعالیت واحدهای تجاری 

هنگام تهیه صورت های مالی می بایستی توان ادامه فعالیت واحد تجاری ارزیابی گردد.  اصلا صورتهاي مالي بايد برمبناي ادمه فعاليت تهيه شوند مگر اينكه مديريت قصد انحلال يا توقف عمليات واحد تجاري را داشته باشد، يا عملاً ناچار به انجام اين امر شود . اگر کوچک ترین ابهامی از ادامه فعالیت واحد به وجود بیاید، این ابهام باید سریعا افشا گردد. اگر مبنای تهیه صورت های مالی، تداوم فعالیت نباشد و بر مبنای دیگری تهیه شوند، این واقعیت باید افشا گردد.

نحوه ارزیابی تداوم فعالیت

 در مواردي که واحد تجاري داراي سابقه سودآوري است و به آساني به منابع مالي دسترسي دارد، نتيجه گيري درباره مناسب بودن کاربرد مبناي تداوم فعاليت براي واحد تجاري مي تواند بدون تجزيه و تحليل تفصيلي، امكانپذير باشد. درغير اين صورت، براي ارزيابي تداوم فعاليت ممكن است بررسي مواردي از قبيل عوامل مؤثر بر سودآوري جاري و مورد انتظار، جداول زماني بازپرداخت بدهيها و منابع بالقوه تأمين مالي ضروري باشد.

 در مبناي تعهدي، معاملات و ساير رويدادها در زمان وقوع (و نه در زمان دريافت يا پرداخت وجه نقد) شناسايي  و در اسناد و مدارک حسابداري ثبت مي شود و در صورتهاي مالي دوره هاي مربوط انعكاس مي يابد. بسياري از هزينه ها بر مبناي رابطه مستقيم مخارج تحمل شده با درآمدهاي تحصيل شده در صورت سود و زيان شناسايي ميشود (تطابق هزينه و درآمد). در هر صورت، کاربرد مفهوم تطابق، شناخت اقلامي را در ترازنامه که با تعريف داراييها يا بدهيها انطباق ندارد، مجاز نمي شمرد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *